pi?tek, 14 maja 2021r.
Home
Towarzystwo Przyjaciół Kamienia
1% podatku za 2017 rok

S z a n o w n i    P a ń s t w o ! ! !

 

     Zarząd Towarzystwa Przyjaciół Kamienia dziękuje za przekazanie 1% podatku na działalność naszej organizacji pożytku publicznego.

     W bieżącym 2018 roku 91 podatników przekazało kwotę 8,630 zł z 1% podatku za rok 2017:

Przedsiębiorcy:
Stanisław Bednarz zamieszkały w Kamieniu,
Marek Partyka zamieszkały w Nowym Kamieniu,
Mirosław Piędel zamieszkały w Nowym Kamieniu,
Marek Ziemniak zamieszkały w Nowym Kamieniu.

Podatnicy indywidualni z Kamienia:
Witold Kata, Joanna Mazurkiewicz, Halina Watras, Anna Surdyka, Edward Piróg, Łukasz Gutowski, Krzysztof Łach, Emilia i Lesław Piróg, Mirosław Sabat, Eugenia Chamot, Krystyna i Szczepan Hanus, Justyna Szczerbata, Maria Drelich, Anna Partyka, Maria i Adam Majowicz, Maria i Marek Oczkowski, Dorota Błądek, Joanna i Mateusz Bednarz, Zbigniew Drelich, Władysława Olko, Zofia Bednarz, Alina i Witold Kostka, Anna i Henryk Sądej, Adam Dudzik, Zofia i Jerzy Bednarz, Eleonora Błądek, Irena Piróg, Jan Baran, Anna i Tadeusz Marciniak, Wiesława i Jacek Drelich, Zofia i Jacek Partyka, Alicja Hawro, Anna i Tadeusz Kołodziej, Krystyna Sitarz, Józef Sikora, Dawid Bednarz, Małgorzata Bujdasz, Wiesława Wiśniewska, Małgorzata Bałut, Wiesława i Józef Mączka, Stanisława i Józef Czubat, Marcin Kołodziej, Monika i Przemysław Łach, Józef Wilk.

Podatnicy indywidualni:
Nowy Kamień: Jan Szostecki, Rafał Chojnacki, Genowefa i Józef Saj, Kazimiera i Leszek Piekut, Wiesława i Franciszek Pietroński, Mirosław Sabat, Stefania i Tadeusz Olko, Wiesław Żak, Dominik Bolko,
Krzywa Wieś: Zofia i Jan Gutowski, Irena Chmiel, Tadeusz Chmiel,
Duble: Elżbieta i Antoni Partyka, Iwona i Piotr Partyka,
Łowisko: Józef Kiełb, Marek i Helena Rząsa, Małgorzata i Stanisław Król,
Podlesie: Andrzej Olko,
Rzeszów: Kazimiera Stachowiak,
Warszawa: Hanna Leszczuk, Bronisław Rodzeń,
Przemyśl: Wanda Cyrano,
Lublin: Jadwiga i Piotr Leszczuk, Krzysztof Uzdowski,
Kraków: Maria i Stanisław Urbanik, Wanda Baran,
Zawiercie: Urszula i Józef Surdyka
Gogolin: Rozalia i Karol Czekała
Wrocław: Anna i Władysław Wąsik, Elżbieta Bereś-Pawlik, Kurt Passon, Anna Pawlik-Wywrot, Teresa i Stanisław Siut.

Anonimowo wpłacili:
3 podatników z Rzeszowa, 1 z Kraśnika, 5 z Kamienia, 2 z Nowego Kamienia.

     Koszty działalności w 2017 roku wyniosły 10,720 zł, w tym:
- wydanie książki pt. "Kamień i Stainau w pożodze I wojny światowej",
- wydanie „Rocznika Towarzystwa Przyjaciół Kamienia”,
- wycieczka do skansenu Budownictwa Ludowego w Sanoku,
- wsparcie finansowe drużyny piłki nożnej,
- ufundowanie nagród dla uczestników konkursu recytatorskiego,
- utrzymanie czystości na cmentarzu ewangelickim,
- opłaty za utrzymanie i prowadzenie strony internetowej,
- zakup artykułów biurowych i inne drobne zakupy konieczne do realizacji statutowych zadań Towarzystwa.

 

     Dziękujemy serdecznie wszystkim ofiarodawcom i prosimy o przekazanie Waszego podatku w roku przyszłym.


Zarząd Towarzystwa Przyjaciół Kamienia
Józef Czubat, Jan Orszak, Zofia Bednarz, Genowefa Saj, Mirosław Piędel, Krystyna Hanus, Paweł Gutowski, Antoni Partyka

Kamień, 3 października 2018 r.

 
Wspomnienia Anny Piróg z domu Piekut, c. Stanisława i Marii, urodzonej w 1928 roku

     Swoimi wspomnieniami o wybuchu II wojny światowej podzieliła się mieszkanka Kamienia - Anna Piróg.

     „W czasie wybuchu wojny miałam 11 lat, w tych odległych czasach dzieci nie miały żadnego dostępu do mediów, bo takich nie było w naszej wsi. Słuchałam z zaciekawieniem, nie zawsze rozumiejąc, opowiadania mojego ojca o pierwszej wojnie światowej, na której był i został ranny, co spowodowało jego kalectwo. Były to dla nas dzieci i starszych bardzo groźne, tragiczne opowieści. Wszyscy bardzo baliśmy się wojny, a takie wiadomości przynosił często ojciec od sąsiada Magdy, który przyjechał ze Stanów Zjednoczonych i miał radio, którego starsi sąsiedzi i jego znajomi mogli posłuchać .
     Pamiętam, że w ostatnie dnie sierpnia drogą przez wieś przejeżdżało dużo samochodów, furmanek i pieszych z tobołkami na plecach. Nazywaliśmy ich uciekinierami, a pytani - gdzie idą? - mówili - za San. Szło ich tak dużo, że trudno było przejść na drugą stronę drogi. Pamiętam koniec sierpnia, bo przygotowywaliśmy się już do szkoły, wakacje się kończyły.
     Po ogłoszonym komunikacie, że wybuchła wojna z Niemcami, wszyscy bardzo się baliśmy. Na noc zabieraliśmy dobytek na wóz, było tego niewiele, i ukrywaliśmy się w polu. Tam spaliśmy, bojąc się bombardowań.
     W ostatnią niedzielę przed wkroczeniem do Kamienia Niemców przyszła do kościoła siostra ojca z Podlesia. Kiedy wracała do Podlesia, ojciec dał jej nasze dwa konie, aby uwiązała je na łąkach lniączkach, bo jak wkroczą Niemcy, to je zabiorą. I tak się stało. W poniedziałek 11 września po południu już byli Niemcy. Zajmowali co lepsze domy na swoje kwatery, stajnie, stodoły dla swoich koni i sprzętu. Po dwóch latach część ich wyjechała z Kamienia.

     Było to bardzo ciężkie dla nas dzieci przeżycie, na pewno i dla starszych. Do dziś odczuwam strach na dźwięk silników samolotowych, myśląc o bombardowaniu, które miało miejsce w pobliżu kościoła.”

 

Anna Piróg
Kamień, 29 sierpnia 2019 r.

 
Biografia O. Damiana Delekty

     O. Damian Franciszek Delekta urodził się 16 września 1941 roku w Kamieniu koło Rudnika nad Sanem, województwo rzeszowskie, jako drugie z siedmiorga dzieci małorolnej rodziny Jana Delekty i Anny Kata.

     Dzieciństwo spędził w domu rodzinnym pomagając rodzicom w pracy na gospodarstwie. W siódmym roku życia rozpoczął naukę w Szkole Podstawowej w Kamieniu. Gdy był uczniem trzeciej klasy, dnia 27 maja 1951 przystąpił do Pierwszej Komunii św. Niedługo potem został przyjęty do grona ministrantów przy kościele parafialnym w Kamieniu. Jego proboszczem był ksiądz Dziekan Stanisław Patryn a katechetą był Ks. Ludwik Wawrzyszko a ulubionymi nauczycielami w szkole byli pani Wanda Sławińska i pan Adam Makuch. Osiemnastego czerwca 1955 roku przyjął Sakrament Bierzmowania z rąk Ks. Biskupa Wojciecha Tomaki w kościele parafialnym w Kamieniu.
     Po ukończeniu siódmej klasy szkoły podstawowej rozpoczął naukę w Liceum Ogólnokształcącym w Sokołowie Małopolskim. Po zdaniu egzaminu dojrzałości w czerwcu 1959 roku zamierzał wstąpić do Zakonu św. Franciszka z Asyżu, ale najpierw postanowił spędzić jeden rok w rodzinnym domu aby poważniej zastanowić się czy takie jest naprawdę jego powołanie. W następnym roku zdecydował się wstąpić do Zakonu Ojców Kapucynów w Krakowie i napisał podanie do Prowincjałatu tegoż Zakonu w Krakowie. Otrzymawszy pozytywną odpowiedź na podanie, dnia trzeciego sierpnia 1960 przybył do klasztoru Kapucynów w Sędziszowie Małopolskim aby rozpocząć krótki postulat a następnie nowicjat. 28 sierpnia 1960 roku otrzymał z rąk O. Prowincjała Alojzego Wojnara habit zakonny i rozpoczął roczny nowicjat, który zakończył pomyślnie ślubami zakonnymi zwykłymi w dniu 29 sierpnia 1961 roku.
     Po złożeniu ślubów zakonnych udał się do klasztoru O.O Kapucynów w Rozwadowie na studia filozofii. Niestety, po kilku miesiącach komunistyczne władze państwowe zmusiły go do odbycia zasadniczej służby wojskowej. Dnia 15 listopada 1961 roku został wcielony do Podoficerskiej Szkoły Wosk Pancernych w Ostródzie, województwo olsztyńskie. Służbę wojskową ukończył w stopniu starszego szeregowca dnia 28 września 1963. Z Jednostki Wojskowej udał się bezpośrednio do klasztoru O.O Kapucynów w Krakowie, aby kontynuować rozpoczęte przed dwoma laty studia filozoficzne. Po ukończeniu studiów filozoficznych, od września 1965 do maja 1969 studiował teologię w Wyższym Seminarium duchownym O. O. kapucynów w Sędziszowie Małopolskim. Tutaj też dnia 15 września 1965 roku złożył w ręce Wikariusza Prowincjalnego O. Aureliusza Puzio śluby zakonne wieczyste. Wszystkie święcenia niższe i wyższe otrzymał w katedrze w Tarnowie z rąk arcybiskupa Jerzego Ablewicza. ( 1.IV 1966- tonsura, 2.IV 1966 – ostiariat i lektorat, 18 III.1967- egzorcystat i akolitat, 25.II.1968 – subdiakonat, 24.XII1968 –diakonat i 25 V.1969 – święcenia kapłańskie.
     Po święceniach kapłańskich, w niedzielę 8 czerwca 1969 odprawił uroczystą Mszę Świętą w rodzinnej parafii w Kamieniu i do 30 czerwca 1969 roku przebywał w Sędziszowie Małopolskim. Na początku lipca 1969 udał się do parafii pod wezwaniem św. Antoniego z Padwy w Pile aby pracować jako katecheta dla dzieci ze Szkoły Podstawowej nr 4. Po rocznej pracy w tej parafii dnia 10.sierpnia 1970 roku powrócił do Sędziszowa Małopolskiego aby przygotować się do wyjazdu na dalsze studia teologiczne do Rzymu w „Antonianum”. Wyjechał z Polski dnia 6 września 1970 roku. Po drodze zatrzymał się na kilka dni w klasztorze O.O. Kapucynów we Wiedniu a potem zatrzymał się trochę dłużej w klasztorze O. O. Kapucynów we Florencji. Do Rzymu przybył 27 września 1970 roku. Po pierwszym roku studiów w Rzymie udał się w ramach wakacji do Niemiec. Tam pracując przez siedem tygodni w szpitalach Braci Bonifratrów w Regensburgu i w Algasing, uczył się języka niemieckiego. Dnia 29 sierpnia 1971 powrócił do Rzymu na drugi rok studiów, które ukończył licencjatem z teologii w dniu 21 czerwca 1972 roku.
     Dnia 28 lipca 1972 powrócił na krótkie wakacje do Polski i zacząłem się uczyć języka hiszpańskiego aby przygotować się do wyjazdu na pracę misyjna w Gwatemali. Dnia 6 października 1972 wyjechał pociągiem do Rzymu, a stamtąd 10.X.1972 odleciał samolotem do Madrytu aby uczestniczyć w kursie językowym i misyjnym. Mieszkał w klasztorze O.O. Kapucynów przy Plaza de Jesus 2. Okres od 23 do 31 grudnia 1972 spędził w kilku klasztorach kapucyńskich w Andaluzji: (Sevilla, Granada, Sanlucar de Barremeda i Cordoba).

Od lewej do prawej: O. Damian Delekta, O. Generał Zakonu Kapucynów PaschliRywalski i O. Stanisław Ciochoń. Fotografia wykonana w Quezaltepeque, Gwatemala,18.IX.1973.

Więcej…
 
Bieg Niepodległości w Kamieniu

     Dnia 22 maja 2018 roku odbył się po raz pierwszy w dziejach Kamienia, Bieg Niepodległości zorganizowany w ramach obchodów 100-lecia Odzyskania Niepodległości przez nauczycieli Zespołu Szkół przy współudziale Towarzystwa Przyjaciół Kamienia. Impreza sportowa odbyła się na stadionie Sokoła Kamień. Na trybunach stadionu zasiedli uczniowie wszystkich typów szkół Zespołu im. Św. Stanisława Kostki wraz z wychowawcami i nauczycielami. Zaproszonych gości oraz uczestników powitał Grzegorz Boguń, który poprowadził także przebieg całej imprezy.

     Szczególnie pięknie w tym dniu prezentowali się uczniowie szkoły podstawowej, ubrani w biało-czerwone stroje. Organizatorzy przygotowali wstążeczki w barwach narodowych, które otrzymali uczestnicy imprezy. Organizatorzy zaplanowali 5 biegów na różnych dystansach. Trasy dla uczestników biegu z gimnazjum, zasadniczej szkoły zawodowej i liceum wytyczył Jan Wilczek a dla uczniów szkoły podstawowej Małgorzata Bolko.
     W pierwszej kolejności odbył się bieg chłopców na dystansie 1500 m. Wzięło w nim udział 39 uczestników. Start miał miejsce na stadionie, dalej trasa biegła wzdłuż hali sportowej, następnie wzdłuż ulicy Nowej, Południowej i parku. Meta wyznaczona została na stadionie. Wzdłuż całej trasy nad bezpieczeństwem biegaczy czuwali policjanci z Posterunku Policji w Kamieniu: komendant posterunku asp. sztab. Stanisław Czternastek i dzielnicowy st. asp. Krzysztof Głowala, ze Straży Pożarnej druhowie : Adam Zając, Wojciech Piróg, Jerzy Sibiga oraz nauczyciele członkowie TPK: Michał Pisula, Beata Pelc, Małgorzata Cieśla, Agnieszka Krawczyk, Halina Partyka, Ewa Kida, Maria Janas- Bytnar, Sławomir Ożóg, Helena Orszak i Jan Orszak. Pierwszej pomocy udzielały: Danuta Majczak, Irena Barłóg i Dorota Pokrzywa z Gminnego Ośrodka Zdrowia w Kamieniu. Na stadionie nad przebiegiem imprezy czuwali nauczyciele kultury fizycznej: Małgorzata Bolko, Jan Wilczek i Wojciech Piróg.
     Zwycięzcą wśród chłopców na dystansie 1500 m został Dawid Bajek, drugi na mecie pojawił się Dawid Gancarz, trzecie miejsce zajął Mateusz Sobolewski. Bieg ukończyli uczniowie: Filip Piela, Robert Marut, Kamil Majka, Michał Indycki, Jacek Gumieniak, Daniel Sączawa, Dawid Przybysz, Adam Kozak, Łukasz Kołodziej, Damian Olejarz, Rafał Przybysz, Michał Story, Kamil Łach, Kamil Janusz, Jakub Bolko, Dominik Bednarz, Patryk Sztaba, Mateusz Boguń, Wojciech Rodzeń, Piotr Barłóg, Tomasz Socha, Kacper Rurak, Mikołaj Czternastek, Wojciech Chmiel, Łukasz Ziemniak, Marek Story, Jacek Chaber, ks. Łukasz Leśniak, Dominik Bochenek, Mateusz Malec, Marcin Wąsik, Karol Partyka, Rafał Dec, Jakub Guzik, Bartłomiej Gębski. Część dystansu pokonał również Jerzy Bednarz.


     Po rozgrzewce do walki przystąpiły dziewczęta, miały do pokonania dystans 800 m.
     I miejsce zajęła Agata Wąsik, drugie Andżelika Gil a trzecie Marta Rembisz. Uczestniczkami biegu były; Magdalena Smusz, Magdalena Kowalska, Marta Wojtanowicz, Patrycja Partyka, Anna Ożóg, Andżelika Piróg, Agata Partyka, Marcelina Sączawa, Agnieszka Krasoń, Andżelika Sączawa.
W trzecim biegu, już tylko na stadionie, wzięli udział uczniowie szkoły podstawowej.
     W pierwszej kolejności wystartowali uczniowie najstarszych klas (V, VI i VII), później klas I – IV. Rywalizację sportową zamykali najmłodsi – przedszkolaki.
     Na zwycięzców biegu czekały pamiątkowe puchary, dyplomy i medale. Medale i puchary zostały ufundowane przez TPK. Najmłodsi uczestnicy biegu otrzymali napoje. Nagrody uczestnikom i zwycięzcom wręczali: Józef Czubat – prezes TPK, Józef Łach – dyrektor Zespołu Szkół w Kamieniu, Jerzy Bednarz, Mirosław Piędel, Genowefa Saj, Irena Maj-Surdyka, Małgorzata Bolko.
      Utrwalenie pięknych chwil z tego wyjątkowego wydarzenia zawdzięczamy: Irenie Maj-Surdyce, Grzegorzowi Boguniowi i Janowi Orszakowi.


     Było to niezwykłe wydarzenie, dzięki któremu nasi uczniowie mogli w sposób aktywny uczcić 100-lecie Odzyskania Niepodległości a my, mieszkańcy naszej „Małej Ojczyzny”, włączyliśmy się w obchody Jubileuszu tak ważnego dla każdego Polaka. Dla nas wszystkich były to wyjątkowo ważne chwile, które się nigdy nie powtórzą.

Helena Orszak
Grzegorz Boguń

 

Zdjęcia z Biegu Niepodległości dostępne TUTAJ

 
Miejsca upamiętniające epidemię cholery w XIX wieku na terenie gminy Kamień

     W miejscowości Duble w gminie Kamień, przy ulicy Brzozowej, znajduje się krzyż upamiętniający zmarłych podczas epidemii cholery jaka miała miejsce w latach 1831-1838.
     Według przekazywanych przez kolejne pokolenia informacji, wynika, że są tam pochowani mieszkańcy Cholewianej Góry, których zwłoki wieziono na najbliższy wtedy, cmentarz do Jeżowego. Jednak mieszkańcy Kamienia i Jeżowego nie zgodzili się na przewiezienie zwłok przez teren ich miejscowości, by nie spowodować rozprzestrzenienia się zarazy. Zatrzymano kondukt pogrzebowy na rozstaju dróg Kamień-Jeżowe i z dala od osiedli ludzkich dokonano pochówku. W tym miejscu postawiono wysoki krzyż wykonany z grubych bali dębowych
z wypalonym napisem.
     Z czasem drewniany krzyż ulegał powolnemu zniszczeniu z powodu warunków atmosferycznych. W 1947 lub 1948 roku wyremontowali go i odnowili mieszkańcy Dubli, Wawrzyniec Koziarz i Marcin Sikora. Potem jeszcze stał przez blisko 30 lat zanim uległ całkowitemu zniszczeniu i zniknął
z panoramy wsi.
     Pojawił się ponownie w 1975 roku, w nocy z 22 na 23 czerwca, kiedy Józef Sądej z Dubli
z synem Janem postawili w miejscu starego krzyża nowy metalowy, wykonany przez Eugeniusza Walickiego, a część górną ozdobną wykonał Bartłomiej Sabat.
     Anna Szewczyk pamięta tę noc, podczas której jej sąsiad Józef Sądej jechał wozem konnym z narzędziami, wyboista drogą, obok jej rodzinnego domu.
     Mieszkanki Dubli, Anna Szewczyk z domu Koziarz i Anna Piróg, córka Józefa i Marii wspominają, że mieszkańcy wsi dbali zawsze o pamiątkowy krzyż i teren wokół niego. Ich babcie i matki zanosiły tam kwiaty, a Kazimierz Batog, który był właścicielem sąsiedniego gruntu, ogrodził go drewnianym płotkiem, a obecnie jego syn, Stanisław Batog dba
o ogrodzenie i kosi wokół niego trawę. Opiekował się nim również były Sołtys Prusiny, Stanisław Koper.

Duble, ul. Brzozowa: pamiątkowy krzyż upamiętniający zmarłych podczas epidemii.

     XIX-wieczna epidemia cholery miała również miejsce w Steinau, obecnie Nowy Kamień. Anna Stankiewicz-Ordyczyńska na swoim blogu pisze: „Steinau (dziś Nowy Kamień). Około roku 1830 zapanowały nieurodzaje, co przybliżało klęskę głodu, która w 1831 roku spowodowała epidemię cholery. Wiele rodzin wymarło a w ich domach drzwi i okna przez długi czas były pozabijane deskami, co wywoływało u przechodnia widmo śmierci i trwogi. Wymarłe na cholerę rodziny zostały zapomniane. Pozostało po nich cmentarzysko w oddali za gospodarstwem numer 1 Günther’ów na terenie piaszczystym, gdzie chowano jedynie zmarłych na cholerę w okresie epidemii.’’.

     Przetrwał przekaz, że przy krzyżu w Dublach pochowano także 3.ch mężczyzn, którzy zginęli w Powstaniu Styczniowym w 1863 roku. Nie wiadomo czy byli oni mieszkańcami Kamienia ,czy innych miejscowości. Wiadomo, że w tym niepodległościowym zrywie brali udział dwaj mieszkańcy Kamienia o nazwiskach Partyka i Urban. Partyka zginął na polu walki, Urban powrócił i uważany był przez wszystkich za bohatera narodowego. Po jego śmierci Proboszcz ks. Henryk Grębski urządził mu bardzo uroczysty pogrzeb.

     Rada Sołecka wsi Prusina i Towarzystwo Przyjaciół Kamienia planuje w 2018 roku przeprowadzić remont pamiątkowego krzyża w Dublach.

Źródła informacji:
Anna Szewczyk z domu Koziarz
Anna Piróg córka Jozefa i Marii
Sądej Henryk Sołtys wsi Prusina
Batóg Stanisław syn Kazimierza
blog httphttp://jordycz.republika.pl/cholera.htm

Kamień 30 października 2017 rok

 
« PoczątekPoprzednia11121314151617181920NastępnaOstatnie »

Strona 14 z 21

Kto jest online


     Naszą witrynę przegląda teraz 10 gości 

Wsparcie działalności

 

Towarzystwo  Przyjaciół   Kamienia

 jest organizacją pożytku publicznego.

Można przekazać 1 % podatku

 W zeznaniu podatkowym należy wpisać:   KRS - 000 0037454

i deklarowaną kwotę podatku.

 

Wypełnij PIT on-line i przekaż 1% dla Towarzystwa Przyjaciół Kamienia

Copyright ? 2010 Towarzystwo Przyjaciół Kamienia. Design KrS, Valid XHTML, CSS